Folder diabetes

Het zijn eigenlijk twee totaal verschillende aandoeningen.

Type I is een auto-immuunziekte, waarbij het lichaam de cellen van de pancreas afbreekt. Type I diabetes ontwikkelt zich meestal op jonge leeftijd. Mensen met type I zijn heel hun leven afhankelijk van insuline-inspuitingen. De ooraak van deze ziekte is nog ongekend.

 

 

Type II diabetes of ouderdomsdiabetes is een welvaartsziekte, meestal veroorzaakt door  jarenlange verkeerde eet-en leefgewoonten. Bij deze aandoening is de pancreas uitgeput waardoor hij niet meer in staat is om voldoende insuline aan te maken.

Op het einde van de 18de eeuw was het jaarlijks suikerverbruik zo’n 1,8 à 2,3 kilogram per persoon. In 1850 was dat al 11 kg per persoon. Tegenwoordig wordt de jaarlijkse consumptie geschat op zo’n 40 à 50 kg per persoon. Voedingsmiddelen zoals frisdrank, sandwiches, koffiekoeken, koekjes, gebak, taart, gesuikerde ontbijtgranen en wit brood geven het lichaam “snelle suikers”. Dit wil zeggen dat de bloedsuikerspiegel stijgt onmiddellijk na het eten van dergelijk voedsel.  Al deze suikers die zo plots in het bloed verschijnen zijn niet nodig en dus moet het lichaam enorm veel insuline produceren om de bloedsuikerspiegel tot een normaal niveau terug te brengen. Gebeurt dit verschillende keren per dag, dan kan de pancreas overprikkeld raken en te veel insuline gaan afscheiden. Hierdoor daalt de bloedsuikerspiegel onder het normale niveau, een reactionele hypoglycemie. De persoon voelt zich moe, prikkelbaar en snakt naar iets zoets. Na consumptie van suikerrijk voedsel vliegen de snelle suikers weer in het bloed en onmiddellijk voelt de persoon zich beter, maar enige tijd later daalt de bloedsuikerspiegel opnieuw onder het normale niveau. Het is een vicieuze cirkel. De persoon raakt ahw verslaafd aan zoet, het lijkt of het lichaam erom schreeuwt maar ondertussen zorgt een dergelijk voedingspatroon voor hoge pieken en diepe dalen in de bloedsuikerspiegel. De pancreas moet enorme hoeveelheden insuline produceren om het hoofd te kunnen bieden aan de bloedsuikerpieken. Insuline is een opslaghormoon dat alle overtollige suikers uit het bloed afvoert naar de vetcel. Daarom maakt snoepen dik. Op termijn kunnen de cellen ook wel eens genoeg krijgen van al die glucose die ze moeten opnemen en de gevoeligheid voor insuline neemt af. Deze fase heet insulineresistentie. De pancreas reageert hierop door nog meer insuline te produceren om toch maar die overtollige suikers uit het bloed te krijgen en er ontstaat een toestand van hyperinsulinemie. In deze fysiologische situatie kunnen er geen vetten uit de reserves gehaald worden om te verbranden en bijgevolg is afslanken quasi onmogelijk. Een toestand van hyperinsulinemie kan vele jaren aanhouden, maar op termijn zal de pancreas uitgeput raken en niet meer voldoende insuline produceren, hierdoor blijft er teveel suiker in het bloed, op dat ogenblik is er sprake van suikerziekte

Het goede nieuws is dat een insulineresistent persoon en sommige type II diabetici volledig te genezen zijn door een verandering van levensstijl.  Meer beweging (elke dag dertig minuten stevig wandelen heeft al effect op de bloedsuikerspiegel!) gecombineerd met een gezonde voeding zonder snelle suikers  en rijk aan goede vetzuren, vitaminen en mineralen (voor details zie folder overgewicht).